Veranderinge is nie vir almal nie

Ek doen nie goed met veranderinge nie. Punt. Ek het altyd gedink ek kan dit hanteer. Ons het blykbaar baie getrek toe ek kind was. Plaas, Kenhardt, Springbok, Stellenbosch, Bloemfontein.  Die laaste twee was op my eie.  In Bloemfontein het ek al verhuis.  Vyf keer, as ek reg tel. Met elke verskuiwing het ek dit as ʼn nuwe uitdaging gesien.  Wees nou wie jy wil wees, verander alles wat jy wil – niemand ken jou hier nie.  Jy gaan nou vriende hê, maar maak nie saak hoe ek myself probeer motiveer het nie, ek wou altyd net terug plaas toe.  Ek kan dit seker nie as my eerste blyplek identifiseer nie. Ek dink my pa het vertel dat hulle dorp toe getrek het toe nommer twee klein was.  Daar was ʼn erge droogde en as my pa nie begin werk het nie, sou hy als verloor het.  

My pa het die plaas by my oupa gekoop.  Hy het die stoor stelselmatig na n huis omskep. Hy het alleen daar gebly tot hy met my ma getrou het, n jong meisie van die Kaap. Daar was n droogte. Ek is nie seker of dit al was toe my oudste suster al gebore was of voor dit nie. Hulle het swaar gekry en my oupa het vir die handlanger betaal.  My pa het op die ou end die man laat gaan sodat hy die geld kon gebruik sodat hy en my ma net kon kos koop.  Dit wat die plaas nie kon lewer nie.  In die Boesmanland was dit alles behalwe vleis, melk en eiers.  Die droogde het sy tol geeis.  Die boere in die omgewing het swaar gekry en die Landbank moes help.  My pa het die aand aan sy vrou gefluister dat hy al sy vee gaan verkoop, want die skuld raak te baie en hy kan nie vir sy gesin sorg nie. My ma het begin huil, want die grond het haar aangeneem en sy het gesmeek dat hy moet uithou. Dit sal beter raak.  Hy het onderneem dat hy dit net sal moet doen as dit nie binne die volgende week begin reën nie, want die moontlikheid dat hulle alles kan verloor is daar.  Wanhopig, maar sterk is die geloof waarin hulle steeds staan, het hulle gaan slaap.  Dit het die volgende dag begin reën.

Loskop.  Dit is die plaas se naam.  ʼn Droë plek, ʼn verlore plek, maar ʼn plek waar jy altyd sal deel wees en ʼn plek waar jou drome op die arende se vlerke sweef.  Ek begin altyd huil wanneer my pa begin praat om die grond te verkoop.